Asilde, het onderwerp van mijn Nanowrimo-verhaal. Een meisje waarbij ik vanaf de eerste seconde geen flauw benul had waar ik heen zou willen gaan. Ze had onvriendelijke ouders en haar volledige naam was Asilde Temen Yuki Boersma. Haar moeder heet Josanna Temen Boersma-Van de Berg en haar vader heet Ruben Boersma. Ze was 17 jaar en zat in 5 vwo. En dat was het wel min of meer, nog een kleine beschrijving hoe groot ze ongeveer was, haar bouw en welke kleur ogen ze had en dan ben ik rond. Idem dito trouwens over haar ouders.
Onvriendelijke ouders gebruik ik wel meer. Niet omdat mijn eigen ouders onvriendelijk waren, gelukkig niet. Maar omdat je dan direct vanuit haar oogpunt een verbeterpunt hebt. En haar ouders zijn niet slecht. In tegenstelling tot de ouders van Lia. Het verhaal dat ik nog af moet schrijven (ik heb het ondertussen al wel geprint, dus ik kan het teruglezen). Daar plaats ik op den duur nog wel een keer een linkje van.
Asilde ontwikkelt zich dus ook heel hard in mijn verhaal, ze groeit van nauwelijks meer dan een naam en een standpunt (maak jezelf onzichtbaar, dan ben je zo veilig mogelijk) naar een persoon. Met familie, met gedachtes, met een houding. Zelfs al is het nog allemaal heel pril, het ontwikkelt zich wel al allemaal. En daarom schrijf ik het liefste zoals ik dat bij deze nanowrimo doe. Zelfs al had ik deze ronde wel ernstige twijfels of mijn plotbunnies, muses en genies me zouden kunnen vinden. Het lijkt toch weer goed te zijn gekomen. De eerste 8K heb ik erop zitten. Al weer bijna op 20%. Hopelijk bereik ik dat morgen.
Goed, mocht iemand nou nieuwsgierig zijn naar het verhaal. Het is niet goed van kwaliteit (kwantiteit voor kwaliteit) en ik ben uiterst slordig met het wisselen tussen tegenwoordige en verleden tijd. Dat is voor mij echt een zwak punt. Maar het laat wel mooi zien hoe een personage kan groeien in een relatief kort stuk. Hoe karikaturen meer menselijk worden. En voor een ieder met enige ervaring qua ambulance- of politiepersoneel, hoe kleine flarden informatie een plaatje laten vormen die hoogstwaarschijnlijk niet past bij de werkelijkheid. Ik heb eigenlijk geen achtergrondinformatie opgezocht namelijk en mijn enige echte ervaring met ambulancepersoneel is eigenlijk dat mijn moeder afgevoerd werd, later bleek vanwege een kleine galsteen die besloot te verhuizen, en toen was ik met van alles bezig om alle dingen die buiten mijn moeder om geregeld moesten worden zo goed mogelijk te regelen en dat was midden in de nacht (3.45 werd ik wakker gemaakt dat ik de ambulance moest opwachten, de melding was om 3.42 aangemeld), zelfs voor mij is dat wat vroeg.
http://www.mizora.nl/Asilde.htm
Dat is hem dan, de link naar Asilde. Ik heb ook nog geen interessante titel bedacht. Mochten jullie suggesties hebben, zowel voor een titel, als voor plottwist, of andere dingen, tips en correcties zijn ook altijd welkom.
Dat was de blog al weer. Nog even een foto van zondagavond, in Harlingen.
Want ik was toen het kabeltje naar mijn pc een beetje kwijt. Of eigenlijk was ik te lui om mijn tas te checken waar hij in moest zitten (in plaats van, zoals standaard, bungelend aan mijn pc), en daar zat hij uiteindelijk ook inderdaad in.
Groetjes, Domor (en eventueel veel leesplezier gewenst).
